โต๊ะช่างออนทัวร์

"แก ๆ ... ไปเที่ยวตลาดบางหลวงกันมั้ย ตลาดเก่า ๆ บ้านไม้แถวเต็มเลย"

คู่หูผู้เขียนเอ่ยปากชวนในวันหนึ่ง

"รู้ป่ะ ว่าตอนนั้นน่ะกองถ่ายละครเรื่องคมแฝกน่ะ มาตั้งกองถ่ายที่นี่เป็นเดือนเลยนา..."

แนะ... คงกลัวชวนธรรมดาแล้วไม่เร้าใจเรา เพื่อนเอาสื่อมาใช้ให้เป็นประโยชน์อีกแน่ะ...

ผู้เขียนไม่เคยได้ดูเรื่องคมแฝกกับเค้าหรอก
(จะว่าไปแล้วละครเรื่องไหนก็ไม่ค่อยได้ดูเหมือนกันทุกเรื่องนั่นล่ะค่ะ)
แต่พอจะรู้ว่าเมื่อปีที่แล้วหนังเรื่องนี้ดังมาก
ประมาณว่าเด็กประถมแถวบ้าน ถือไม้คมแฝกพลาสติกกันเป็นแก๊งค์เลย
เพราะได้รับอิทธิพลจากหนังดังย้อนยุคเรื่องนี้นี่เอง...

เมื่อคู่หูตัวดีมาชวนเที่ยวตลาดเก่า ที่ได้รับการการันตีจากแมวมองกองถ่ายแล้วว่า
โลเคชั่นและบรรยากาศยังคงมีกลิ่นอายของอดีตอยู่เกือบสมบูรณ์
จะปฏิเสธก็ใช่ที่ เดี๋ยวเพื่อนเปลี่ยนใจไปชวนคนอื่นจะอดเที่ยวซะปล่าว ๆ

เช้าวันอาทิตย์ที่อากาศเป็นใจวันหนึ่ง ผู้เขียนจึงได้เยี่ยมเยียนตลาดเก่าถิ่นนี้
ตลาดบางหลวง ร.ศ.๑๒๒ ที่ ต.บางหลวง อ.บางเลน จ.นครปฐม



ด้วยระยะทางที่ไม่ไกลจากกรุงเทพเท่าไหร่ และมีป้ายบอกทางเป็นระยะ ๆ
ผนวกกับความกล้ามั่ว กล้าถาม
ผู้เขียนก็ได้เดินทางมาถึงตลาดแห่งนี้สมใจในเวลาไม่ช้าไม่นาน...

ที่จอดรถสะดวกสบายแถมมีห้องน้ำสะอาดสะอ้านรู้ใจนักท่องเที่ยวอย่างเรา
ว่าจาก กทม. ชั่วโมงกว่า ๆ น่าจะปวดชิ้งฉ่องพอดี ๆ กับเวลาที่มาถึง
ก็นับว่าเป็นการประเมินสถานการณ์ที่แม่นยำและเป็นการต้อนรับที่ยอดเยี่ยมของเจ้าบ้าน...

ทางเข้ามีป้ายตลาดบางหลวงเขียนบอกอย่างชัดเจน
นั่นยังไม่ประทับใจเท่าลุงป้าชาวบ้าน
ที่ชี้บอกทางตั้งแต่ลงจากรถ โดยที่ผู้เขียนยังไม่ได้เอ่ยถามสักคำ...



ตลาดบางหลวงเป็นชุมชนบ้านไม้โบราณ กินเนื้อที่ประมาณไม่เกินรัศมี 1 กิโเมตร
ซึ่งชาวบ้านในท้องถิ่นส่วนใหญ่ยังคงพำนักอยู่ที่นี่
และยังคงดำเนินชีวิต และค้าขาย ประกอบสำมาอาชีพกันอยู่จริง ๆ
มิใช่เป็นเพียงการจัดฉากเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวเหมือนหลาย ๆ ที่ ที่เคยไป



บรรยากาศบ้านไม้แถวยาวเป็นระเบียบ
ชวนให้คิดถึงความหลังสมัยคุณตาคุณยายยังวัยรุ่นเสียจริง ๆ ค่ะ

ที่นี่ยังมีบ้านไม้แถวที่ชาวชุมชนสร้างให้เป็นคล้าย ๆ พิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ
ซึ่งชาวบ้านเรียกกันว่า “บ้านเก่า เหล่าเต๊งไม้”
ที่บอกเล่าที่มา การเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลาของผู้คนในชุมชน
และเป็นที่รวมรวมของเก่าต่าง ๆ ที่อาจเคยเป็นของใช้ในครัวเรือนสมัยก่อน
เครื่องอุปโภคเก่าแก่ของชุมชน แต่หาดูได้ยากแล้วในยุคนี้
เช่น เครื่องเล่นแผ่นเสียงเก่า, เก้าอี้ตัดผม , รถถีบ ,รถเจ๊ก , เรือเก่า ,
แตรเรือเก่า , เสื้อคลุมทหารญี่ปุ่นตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2



ที่เซอร์ไพรส์สำหรับผู้เขียน คือ มีขาต๊ะโบราณ ที่ช่างทองที่บ้านยังคงใช้กันอยู่
เก็บอยู่ที่บ้านเก่าเหล่าเต๊งไม้ นี้ด้วยค่ะ

อีกที่ ที่น่าสนใจ ก็คือ "บ้านดนตรีจีน"
ที่มีเครื่องดนตรีของจีนแบบโบราณ และตัวโน๊ตที่ใช้เป็นตัวโน๊ตที่มีอายุเก่าแก่กว่า 4 พันปีด้วย
ผู้เขียนอ่านไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ แต่ที่น่ายินดีคือ ขณะนี้ยังมีเยาวชนในชุมชนมาเรียน
สืบทอดดนตรีจีนโบราณนี้อยู่ และมีโอกาสได้แสดงความสามารถตามวันสำคัญต่าง ๆ ด้วย




ถัดมาที่ไม่เล่าไม่ได้ คือ "บ้านตีเหล็ก" หรือ "ร้านศรีเจริญผล"
ที่อยู่ภายใต้ความดูแลและเป็นของ อ.ชาลี ศรีพุทธาธรรม
ผู้สืบทอดวิธีการตีเหล็กแบบโบราณมาจากคุณแม่ผู้ซึ่งเป็นชาวบางหลวงมาแต่กำเนิด
วันธรรมดา อ.ชาลี จะสอนหนังอยู่ที่กรุงเทพฯ ส่วนวันหยุดท่านก็สละเวลาส่วนตัว
มาเพื่อถ่ายทอดงานตีเหล็กแบบโบราณ ให้แก่ผู้ที่สนใจได้เรียนรู้กัน



ที่ประทับใจคือ แม้ว่าผู้เขียนกับคู่หูเดินเข้าไปเยี่ยมชมกันเพียงสองคน
แต่ อ.ชาลี ก็ให้เกียรติแนะนำข้อมูลเกี่ยวกับการตีเหล็กแบบสูบลม
ซึ่งหาดูได้ยากแล้วในปัจจุบันนี้ให้กับเรา
และยังสาธิตการเผาเหล็ก ตีเหล็ก ให้ดูกันจะจะ
ไม่เพียงเท่านั้น... ท่านยังคะยั้นคะยอให้ผู้เขียนลองตีเหล็กด้วยตัวเองด้วย





นี่ถ้าไม่คุ้นเคยกับการหลอมทองที่บ้านมาก่อน คงไม่กล้าลองแน่ค่ะ
เพราะเหล็กแดง ๆ ร้อนแสนร้อน... สาวบอบบางอย่างเราท่าจะไม่ไหว
โชคดีที่ผ่านงานโหดที่โต๊ะช่างมาแล้ว แถมพกต้นแขนเท่าลำกล้วยไปด้วย
งานนี้เลยได้สนุกแบบฮาร์ดคอร์ เต็มที่ไปเลย...





ประสบการณ์แปลกใหม่ในชีวิตครั้งนี้
ทำให้ "สาวถึกและบึกบึน" อย่างผู้เขียน ติดใจมากมายค่ะ...



ไปที่ตลาดบางหลวงนี่ มีอาหาร (หรือจะเรียกว่าขนมดีหนอ...) อยู่อย่างนึง
อยากแนะนำให้ลองมาก คือ ข้าวเกรียบปากหม้อไส้ผักต่าง ๆ ...
สารพัดผักจริง ๆ ค่ะ กุยช่าย ถั่วฝักยาว ผักกะเฉด ฯลฯ
ทานคู่กับน้ำจิ้มสูตรเฉพาะ ... อร่อยแต้ ๆ
เป็นเอกลักษณ์ของบางหลวงเลยนะคะ หากมาแล้วไม่ได้ทานจะบอกได้ว่า “มาไม่ถึงบางหลวง”




มาเที่ยวงานนี้ นอกจากเซอร์ไพรส์เรื่องได้พบขาต๊ะของช่างทองแล้ว...

ยังมีเซอร์ไพรส์ดับเบิ้ลกว่านั้น...

นั่นคือผู้เขียนได้พบกับ นักเรียนเลี่ยมพระ รุ่น 1 ของโต๊ะช่าง คุณ "วุฒิ"...
และเป็นการพบโดยบังเอิญ
เนื่องจากผู้เขียนไม่ทราบมาก่อนว่าคุณ วุฒิ อยู่ที่ตลาดบางหลวงแห่งนี้ค่ะ



อย่างที่เคยเล่าแล้ว ในโต๊ะช่างเล่าเรื่องตอนก่อน ๆ
ว่าคุณ วุฒิ ผู้นี่เคยฝึกเลี่ยมพระด้วยตัวเองมาแล้ว
เมื่อมาเข้าคอร์สเรียนเลี่ยมพระครั้งแรก ก็สามารถขึ้นงานรูปหล่อได้เลย
เมื่อมารอบที่สองก็สามารถพับหลังกรอบพระได้





มาวันนี้ร้านของคุณ วุฒิ ซึ่งแต่เดิมเป็นร้านจำหน่าย รับซ่อมนาฬิกา รับทำกุญแจ
ยังมีงานรับอัดกรอบพลาสติกพระเครื่องขึ้นมาอีกอย่าง
เห็นแล้วอดยินดีไปด้วยไม่ได้...





งานนี้ผู้เขียนและลูกศิษย์รุ่น 1 โต๊ะช่างจึงต้องขอถ่ายภาพร่วมกันหน่อย

หากใครที่ชื่นชอบการเที่ยวตลาดโบราณและยังไม่เคยไปเยี่ยมเยียนตลาดแห่งนี้
ผู้เขียนอยากขอฝากให้เป็นอีกหนึ่งรายการในลิสท์ค่ะ
เนื่องจากตลาดแห่งนี้ยังมีกลิ่นอายของวิถีชีวิตแห่งวันวานอบอวนไปทั่ว
ยังสด และไม่ช้ำจากการเฮละโลของนักท่องเที่ยวเหมือนกับอีกหลาย ๆ ที่ที่เคยไปมา
นอกจากนั้น ยังอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพอีกด้วย เดินทางเพียงชั่วโมงเศษ ๆ ก็ถึงแล้ว

ใครมีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยียนตลาดบางหลวงแห่งนี้
อย่าลืมลองทานข้าวเกรียบปากหม้อ
แวะ "บ้านเก่า เหล่าเต๊งไม้" "บ้านดนตรีจีน" "บ้านตีเหล็ก"
ตบท้ายด้วย "ร้านแสงศรี" ของคุณ วุฒิ อีกสักหน่อย
ก็คงจะพูดได้ว่า เป็นวันหยุดที่แสนพิเศษอีกวันได้เลยทีเดียวค่ะ

หนหน้า ผู้เขียนจะพาไปเที่ยวที่ไหนต่อ อย่าลืมติดตามชมนะคะ...

ขอได้รับความขอบคุณจาก "โต๊ะช่างออนทัวร์"
ให้เสียงภาษาไทยโดย "พิมพ์ธมิตร"
บรรยายไทยโดย "แม่มณี"

... สวัสดีค่ะ...

[...]